تعالى است كه فرموده وَ جَعَلَها كَلِمَةً باقِيَةً فِي عَقِبِهِ و ائمهء هدى عليهم السلام اين كلمه را به امام تفسير كرده‌اند و بعد ازين گفته وَ إِنَّ الظَّالِمِينَ يعنى و بدرستى كه ستم كنندگان بر اين كلمه كه مراد از آن امام است لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ مر ايشان راست عذابى دردناك غير منقطع تَرَى الظَّالِمِينَ مىبينى تو ظالمان را يعنى ظالمان آل محمد را مُشْفِقِينَ مِمَّا كَسَبُوا خايف و ترسناك از اعمال قبيحه كه كسب كرده‌اند وَ هُوَ واقِعٌ بِهِمْ و حال آنكه آنچه ايشان از آن خايفند بايشان خواهد رسيد وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فِي رَوْضاتِ الْجَنَّاتِ و آنان كه ايمان آورده‌اند به آن كلمه و تبعيت آن نموده‌اند و كرده‌اند كارهاى نيكو ، باشند در بهترين بقاع بهشتها لَهُمْ ما يَشاؤُنَ مر ايشان را است آنچه خواهند عِنْدَ رَبِّهِمْ نزد پروردگار ايشان ذلِكَ آنچه مذكور شد از اصناف كرامت براى اهل ايمان هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ آنست فضل بزرك و نعمت نمايان ذلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ اى ذلك الثواب الذى يبشر اللَّه به يعنى اين ثواب آن ثوابيست كه بشارت داده خداى تعالى به آن عِبادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا بندگان خود را آن بندگانى را كه ايمان آورده‌اند وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ و كردند كارهاى پسنديدهء نيكو . بنا برين حرف جر با ضمير عايد به موصول كه لفظ به است محذوف شده در ذلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ قُلْ بگو اى محمد مر امت خود را لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً سؤال نمىكنم از شما بر تبليغ احكام و رسانيدن بشارت هيچ گونه مزدى و نفعى إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى مگر دوستى را كه ثابت باشد بر اهل قرابت من . بنا برين ، اين استثنا استثناء متصل است و بعضى گفته‌اند كه الا بمعنى ليكن است و استثناء استثناء منقطع يعنى طلب نمىكنم از شما امرى را ليكن طلب مىكنم از شما دوستى و مهربانى خداوندان قرابت مرا بواسطهء آنكه مودت ذوى القربى در اصل شرع ثابت و لازم است نه آن كه از متفرعات اجر تبليغ بشارت و رسالت باشد و احاديث بطريق خاصه و عامه به حد تواتر معنوى رسيده كه مراد ازين آيه مودت و محبت اهل عبا و ائمهء هدى عليهم السلام است « فى اصول الكافى عن ابى جعفر